نوجوانان را باور كنید

 

ورود به بزرگسالی، می تواند زمان درگیری و كشمكش برای نوجوانان و خانواده شان باشد . نوجوان به سرعت دچار تغییرات فیزیكی و عاطفی می گردد ، پس والدین و اطرافیان نیز باید برخوردشان را متناسب با تغییرات او تعدیل نمایند ، به این ترتیب روابط آنان وارد مرحله جدیدی می گردد . دراین دوران ، نوجوان بین تمایلش به آزادی و استقلال ، و نیاز به تحت حمایت خانواده بودن ، سرگردان است و برای رسیدن به این استقلال ، گام های متهورانه ای برمی دارد واگرچه والدین نیز مایلند فرزندشان فردی شاد و مستقل پرورش یابد اما با نگرانی نظاره گر او هستند و مجبورند این واقعیت را بپذیرند كه اگر چه برای فرزندشان آرزوهایی در سرمی پرورانند اما ممكن است به واقعیت نپیوندد ، زیرا نوجوانان نیز برای خود آرزوهایی دارند.
وجود روابط مناسب والدین با نوجوانان ، به آنان دراین فراز و نشیب كمك خواهد كرد و رسیدن به این روابط ، نیازمند سعی و تلاش بیشتری است . آنچه كه والدین می توانند انجام دهند:
1- اوقات بیشتری را با نوجوانتان بگذرانید.
اگرچه غالبا ترتیب دادن زمانی برای بودن با فرزندان مشكل است ( زیرا نوجوانان مایلند بیشتر اوقاتشان را با دوستانشان سپری كنند) اما با كمی صبر و حوصله و انعطاف بیشتر در برخورد با مسأله ، این زمان به دست خواهد آمد. دراینجا اوقات به خاصی را به شما پیشنهاد می كنیم :
زمان صرف غذا : حتی اگر گاهی اوقات اعضای خانواده با یكدیگر غذا صرف می كنند، شما می توانید در این فرصت در موفقیت ها، عقاید و سلیقه نوجوانتان سهیم باشید.
در ماشین : بعضی اوقات كه با نوجوانتان به جایی می روید ، سعی كنید در هنگام رانندگی فرصت مناسبی ایجاد كنید تا او با شما وارد گفت و گو شود ؛ زیرا بیشتر نوجوانان هنگامی كه به آنان مستقیماً نگاه نشود ، راحت تر صحبت می كنند.
زمان خواب : قبل از آنكه فرزندتان به خواب رود، رفتن به اتاق او و انجام یك گفت و گوی خودمانی و كوتاه می تواند برایش بسیار آرام بخش باشد.
زمان صرف عصرانه : بعدازظهرها به همراه فرزندتان به گردش بروید ( بهتر است محلی را انتخاب كنید كه دوستان او معمولاً به آنجا نمی روند ، زیرا نوجوانان اغلب از اینكه دوستانشان آنان را با والدینشان ببینند مضطرب می شوند ).
2- به علایق او توجه نشان دهید و متقابلا خود را نیز با او در میان بگذارید :
به تماشای فعالیت های ورزشی و غیر ورزشی او بروید .
به همراه او به تماشای برنامه تلویزیونی مورد علاقه اش بنشینید و به یاد داشته باشید برخورد منتقدانه نداشته باشید .
سعی كنید دركارها یا علایقتان ، او را به عنوان یك دوست بزرگسال شریك بدانید .
به همراه او به تماشای فیلمی كه مورد علاقه هر دویتان است بروید و یا در مورد آن با یكدیگر صحبت كنید.
3- به نوجوان گوش فرا دهید:
وقتی نوجوانان با والدینشان صحبت می كنند، اغلب قبل از آنكه فرصتی برای بیان احساساتشان بیابند مورد پند و اندرز قرار می گیرند و این عمل نه تنها برقراری ارتباط را متوقف می سازد بلكه موجب دلسردی آنان دردستیابی به راه حل مناسب برای مشكلشان می گردد. سودمندترین واكنش برای كمك به نوجوانتان آن است كه توجه و علاقه ی خویش را نسبت به شنیدن احساسش نشان دهید و راه را برای بیان احساساتش باز گذارید.
4- عشق و علاقه خویش را به فرزندتان نشان دهید:
برای آنكه كسی درك كند كه دوستش دارید ، لازم است علاقه تان را به طور مستمر نشان دهید .
بیشتر اوقات به او بگویید كه دوستش دارید .
گاهی اوقات غذایی را كه دوست دارد برایش مهیا كنید .
بعضی اوقات ، هنگامی كه به گردش یا پیاده روی رفتید چیزی برایش بخرید تا به او نشان دهید كه به فكرش بوده اید.
برای كمك به نوجوانتان از تحمل هیچ زحمتی دریغ نورزید.
5- نوجوانتان را باور كنید:
این فرصت را به او بدهید كه بداند در موقعیت سنی خاص و حساسی است .
نظر او را در مورد بعضی چیزها كه از آنها آگاهی دارد ، جویا شوید( برای مثال: تنظیم ویدیو،...)
كاردستی و آثاری از عكاسی یا نقاشی او را در معرض دید قرار دهید.
در یك دفتر یاداشت روزانه ، كارهای مهمی را كه انجام داده است یادداشت كنید.
اگر او مرتكب اشتباهی شد به این مطلب ایمان داشته باشید كه دفعه بعد آن را بهتر انجام خواهد داد.
به خاطر داشته باشید:
اگر چه انجام موارد ذكر شده نیاز به صرف وقت دارد و اغلب پیدا كردن این فرصت ها مشكل است ، اما حاصل كار، خودباوری بهتر نوجوانتان از خویش ، بهبود در رفتارش وبرقراری ارتباط با شما است.
به هر حال هر چقدر كه او تلاش های شما را نادیده گرفته و یا حتی مورد تمسخر قرار دهد ؛ به این مطلب نیاز بیشتری است تا نوجوانتان بداند كه شما او را دوست دارید و او را باور می كنید.
او نیاز به توجه فزاینده ای دارد .
گاهی اوقات از قالب شخصیتی والدین بیرون آمده و نقش یك دوست را با او داشته باشید.
حتماً به خاطرداشته باشید كه كاری انجام ندهید تا او از شما سلب اعتماد كند، اگرچه او همیشه موجب جلب اعتماد شما نمی شود .
گاهی اوقات در خلوت ، زمانی را به یادآوری خاطرات و احساسات خود هنگامی كه هم سن فرزندتان بودید، اختصاص دهید.
و به خاطر داشته باشید هیچ پدر و مادری كاملاً بی نقص نیستند و ایده آل بودن به سادگی دست یافتنی نیست.

---

 

14نکته کلیدی ارتباط بافرزندان

۱- هرگز از کنايه زدن يا نگرش منفی که نشان دهنده بی احترامی به نوجوانان باشد، استفاده نکنيد.

2- هرگز صدايتان را بالا نبريد و فرياد نزنيد؛به ویژه وقتی که فرزندتان صدايش را بالا می‌برد، يا فرياد می زند.

3- وقتی فرزندتان عصبانی است، فرياد می زند و خشمگين است، آرام و ساکت بمانيد و با او تماس چشمی داشته باشيد؛ منتظر بمانيد تا آرام شود.

4- وقتی فرزندتان در حال صحبت کردن يا تشريح موضوعی است، حتی اگر نظرش مورد تأييد شما نيست، حرف او را قطع نکنيد؛ منتظر بمانيد تا صحبتش تمام شود.

5- با او خودمانی باشيد و به سادگی به او بگوييد که درکش می‌کنيد و اين به معنای موافقت با او و تسليم شدن در برابر نظريات وی نيست.

6- هرگز فرزندتان را، دروغگو، دزد، بچه، کم شعور، بی صداقت، خودخواه، دوست نداشتنی و احمق خطاب نکنيد. اين کلمات کمک کننده نيستند، بلکه ممکن است او کلمات منفی شما را تداعی کند يا حتی با کلمات بدتری جواب شما را بدهد.

7- به نوجوانان خود بگوييد که حرف‌های او را درک می کنيد؛ اگر منظور او را درک نکرديد به او بگوييد مطمئن نيستيم منظور شما را درک کرده ام يا نه، از او بخواهيد تا دوباره توضيح بدهد.

8- وقتی مطمئن هستيد که منظور فرزندتان را درک کرده ايد ولی با او هم عقيده نيستيد، به او بگویيد من فکر می کنم که منظور شما را درک کرده ام ولی با شما موافق نيستم. فکر می کنم می‌توانيم همديگر را درک کنيم ولی مجبور نيستم که موافق نظرهای يکديگر باشيم.

9- به خاطر داشته باشيد، می‌توانيد با نظر فرزندتان موافق باشيد، اما اين گفته شما به اين معنای نيست که او اجازه انجام دادن هر کاری را دارد.

10- سعی نکنيد مخالفت خود با نظرهای فرزندتان را با بحث کردن توجيه کنيد.

11- وقتی نوجوان شما از ادامه صحبت خودداری کرد، از او بپرسيد آيا چيز ديگری هست که بخواهد به شما بگويد.

12- وقتی عصبانی يا ناراحت هستيد، به فرزند خود بگویيد "من ناراحت و عصبانی‌ام و نياز به استراحت و زمانی برای فکر کردن به اين موضوع دارم، بعداً با تو صحبت می‌کنم".

- هرگز کمک گرفتن از متخصص مشاوره و روان‌شناس درخصوص  روان شناسی فرزندتان را فراموش نکنید.

14- اگر پدر و مادر هر دو با فرزند خود صحبت می‌کنيد، بايد مواظب باشيد که فرزندتان فرصت صحبت کردن به اندازه هر دو نفر را داشته باشد. زمان صحبت والدين بايد مساوی يا کمتر از صحبت فرزند باشد.

پدر و مادر عزيز!

 فرزندان ما امانت های الهی هستند؛ در شکوفايي اين غنچه های با طراوت بکوشيم.

فرار کودکان و نوجوانان از خانه

يکی از عمده ترين نگراني های والدين، زمانی است که کودکشان گم شود يا از خانه فرار کند.

 در اين شرايط والدين دچار احساسات منفی خواهند شد.

 تنش و فشاری که اين وضعيت ايجاد می‌کند و واکنش‌های مختلفی که والدين، خانواده، دوستان و پليس به اين وضعيت نشان می‌دهند، ممکن است به سطح بحرانی برسد و حتی خود اين واکنش ها باعث بحران بيشتر در خانواده شود. 

بنابراین بهترین شرایط حفظ خونسردی است. شما براساس تجربیات گذشته بهتر می‌دانید که چگونه خونسردی خود راحفظ کنید.

علت روان‌شناختی خيابانی شدن نوجوانان

علل گوناگونی باعث فرارکودکان می‌شود. مهم‌ترین علت آن مشکلات روحی و روانی است که از طرف خانواده یا اجتماع بر فرد تاثیر می‌گذارد.

1-  برای اجتناب از تجربه هيجانی يا پيامدی که در آينده نزديک در انتظارشان است.

2- برای اجتناب از تجربه دردناک و ناخوشايند تکرار شونده در زندگيشان.

3- برای پيشگيری در از دست دادن فعاليت‌ها، روابط يا دوستی‌هايی که با ارزش يا مهم تلقی می‌شوند.

4 - زندگی با افراد ديگری که حمايت کننده، مشوق و فعال‌اند؛  اگرچه به  راحتی نمی‌توان اعتماد کرد.

5-   طلاق يا جدايی یکی از والدین که به شيوه مناسب انجام نشده است.

5- متوقف کردن آنچه انجام می داده يا درصدد انجام آن بوده اند.  

مشکلاتی که خطر خيابانی شدن نوجوانان را افزايش می دهد.

1- مورد  سوء استفاده يا مورد غفلت قرار گرفتن .

2 -  استفاده از مواد و الکل يا داروهای روان‌گردان.

3- رفتار نافرمانی مقابله ای که با تخيلات مربوط به روابط رمانتيک يا رفاقت با گروه همسالان ضد اجتماعی ترکيب شده است.

4-کسب تحربیات منفی که باعث بی اعتمادی فرد درآینده خواهدشد

داستان تربیتی :

در زمان‌های قدیم پادشاهی تخته سنگی را در وسط جاده‌ای قرار داد و برای اینکه واکنش  مردم را ببیند، خودش را جایی مخفی کرد. 

 بعضی از بازرگانان و ندیمان ثروتمند پادشاه بی‌تفاوت از کنار تخته سنگ می‌گذشتند.

بسیاری هم غرولند می‌کردند که این چه شهری است که نظم ندارد. حاکم این شهر عجب بی عرضه ای است و .... با وجود این هیچ کس تخته سنگ را از وسط راه بر نمی داشت.

نزدیک غروب یک روستایی که پشتش بارمیوه و سبزیجات بود نزدیک سنگ شد. بارهایش را زمین گذاشت و با هر زحمتی بود تخته سنگ را از وسط جاده برداشت و آن را کناری قرار داد. ناگهان کیسه ای را دید که وسط جاده و زیر تخته سنگ قرار داده شده بود کیسه را باز کرد و داخل آن سکه‌های طلا و یک یادداشت پیدا کرد؛ پادشاه در آن یادداشت نوشته بود :

"هر سد و مانعی ممکن است شانسی برای تغیيردر زندگي انسان باشد

 

تسلیت

سالروز شهادت حضرت فاطمه زهرا بر دوستداران حضرتش تسلیت باد!

---

مراحل برنامه ريزي آموزشي

تعيين فعاليتهاي ثابت ومتغير :

   گام سوم تعيين متغير يا ثابت بودن رفتار است وهمچنين تهيه برنامه با توجه به رفتارهاي ثابت :

-        رفتارهاي ثابت رفتارهايي هستند كه همه روزه انجام مي شوند مانند : غذا خوردن – خوابيدن – نماز خواندن و ...

-        رفتارهاي متغير رفتارهايي هستند كه هر روزه تغيير مي كنند مانند در س خواندن _ تماشاي تلويزيون– به از ساعت 7صبح تا 1بعد از ظهر مدرسه مي روم و...

4- اول فعاليتهاي ثابت را در برنامه بگنجانيد :

مثلا : هر روز ساعت 6 صبح از خواب بيدار مي شوم – بلافاصله نماز مي خوانم – پنچ دقيقه نرمش مي كنم و....

5- سپس فعاليتهاي متغير  را درون برنامه قرار دهيم

رفتارهاي متغير را اولويت بندي كنيم :

- اولويت  اول: رفتارهاي خيلي با اهميت مانند مطالعه كردن

- اولويت دوم : رفتارهايي كه در درجه دوم اهميت قرار دارند مانند تماشاي تلويزيون يا بازي

- اولويت سوم رفتارهايي كه از درجه اهميت كمتري برخوردارند مانند سينما رفتن يا بيرون رفتن و...

 

6- گام بعدي ابتدا كارهاي مهم ( اولويت اول ) را در برنامه بگنجانيم سپس  فعاليتهاي اولويت دوم را  برنامه ريزي نماييم ونهايتا زمانهاي باقي مانده را به فعاليتهاي اولويت سوم اختصاص دهيم 0

- در برنامه حتما ساعاتي را به صورت آزاد در نظر بگيريد تا اگر قسمتي از برنامه را به هر دليلي نتوانستيد اجرا كنيد در زمانهاي آزاد اجرا نماييد .

برنامه هفتگي دانش آموز يا دانشجوي  كوشا

دانش آموزان كوشا و فعال در مورد درسهايشان فعاليتهاي زير را انجام مي دهند شما نيز مي توانيد با انجام اين فعاليتها در زمره دانش آموزان كوشا  قرار گيريد: آنها

1-    قبل از تدريس معلم يا استاد ، پيش مطالعه مي كنند.

2-     در كلاسها يادداشت برداري مي كنند.

3-    در همه كلاسها  چه سخت و چه آسان حضور پيدا مي كنند و جايي مي نشينند كه بتوانند به خوبي از كلاس استفاده كنند.

4-    معمولا در كلاس سوال مي كنند.

5-    به محض اينكه كلاس تمام شد مطالبي را كه نوشته اند مرور مي كنند.

6-    نوشته هاي خود  و مطالب كتاب را با جزوه شان مقايسه و تكميل مي كنند.

7-    قبل از مطالعه براي خود سوال طرح مي كنند.

8-    قبل از شركت در كلاس ، درس هفته قبل را مي خوانند و تمرينهاي آن را انجام مي دهند.

9-    هر جمعه دروس هفته را مرور مي كنند.

10-سعي مي كنند مطالبي را كه آموخته اند براي ديگران باز گو كنند.

11-براي هر دوساعت برنامه  درسي حد اقل چهار ساعت مطالعه مي كنند.

ويژگيهاي برنامه ريزي درسي خوب

يك برنامه ريزي خوب داراي ويژگيهاي متعددي است كه به اختصار به چند مورد از آنها اشاره ميگردد:

1-    قابل انعطاف باشد يعني طوري تنظيم شود كه در برخورد با حوادث و اتفاقات پيش بيني نشده انعطاف پذير و قابل اجرا باشد

2-    مناسب با حال فرد باشد.

3-    اولويتها در آن مشخص گردد.

4-    براي مطالعه هر درس وقت كافي منظور گردد.

5-    بيشتر از اندازه فشرده و متراكم نباشد.

6-    فعاليتهاي شخصي و روز مره در آن منظور گردد.

7-    براي وقتهاي مرده نيز كاري در نظر گرفته شود.

اگرچه برنامه ريزي خوب اهميت دارد ولي دو نكته نيز در اجراي آن داراي اهميت زيادي است:

الف) مقيد بودن به اجراي برنامه

ب) تسليم نشدن در برابر عوامل مخل برنامه

نكات مهم در برنامه ريزي و حفظ سلامتي

 

 

در يك برنامه ريزي كلي سعي شود به اصول ذيل توجه گردد:

1-    ياد گيري توزيعي  نه فشرده . يعني كارها و درسهايتان را در روزهاي مختلف پخش كنيد و همه را براي يك روز يا يك شب نگذاريد.

2-    سعي شود برنامه را برمبناي توانايي ها و امكانات واقعي خود تان تنظيم كنيد. نه خوش بينانه و بلند پروازانه.

3-    آستانه تحمل مطالعه خود را با تمرين به تدريج  افزايش دهيد.

4-    كار امروز را به فردا نيندازيد.

5-    از خود انتظار بيش از حد نداشته باشيد.

6-    به برنامه ريزي خود اعتقاد داشته باشيد.

7-    دوستاني را انتخاب كنيد كه بيشترين تاثير را در تقويت برنامه مطالعاتي شما داشته باشند.

8-    خواب منظم : حد اقل شش ساعت و حد اكثر هشت ساعت

9-    تغذيه منظم : صبحانه  ناهار  شام بخوريد به ويژه به صبحانه خوردن زياد تاكيد كنيد.

10-تحرك جسماني : حداقل روزي نيم ساعت بدويد طناب بزنيد و يا به سرعت پياده روي كنيد.

11-تحرك اجتماعي: به ارتباط با دوستان و اقوام خود اهميت دهيد ولي حد و مرز آن را رعايت كنيد.

12-سعي كنيد با راهنمايي هايي كه دريافت كرده ايد خودتان برنامه خود ر ا تنظيم كنيد 0

13-در برنامه ريزي تمام امور زندگي خود را مد نظر قرار دهيد وبراي همه آنها برنامه تهيه كنيد .

14-هر شب كارهايي كه طبق برنامه انجام داده ايد محاسبه وبررسي نماييد 0

15-در تهيه برنامه حتما از راهنمايي افراد متخصص از جمله مشاوره مدرسه يا دانشگاه ، هسته هاي مشاوره ويا مركز مشاوره وخدمات روان شناختي بهره مند شويد 0

 

هشتاد و نه نکته ی مهم در تدریس موفق و کارآمد

همت مضاعف کار مضاعف

در سال 89  با

هشتاد و نه نکته ی مهم در تدریس موفق و کارآمد

 

علی میرزا محمد

 

اشاره:

تدریس امری مهم و حیاتی در جریان تعلیم و تربیت و فرآیند یادگیری است و بر هر فرد که وارد مجموعه ی عظیم آموزش و پرورش می گردد نیز لازم و واجب است که از اصول و مبانی آن مطلع باشد ،چراکه یادگیری اصول و مبانی و به خاطر سپاری نکات کلیدی در امر تدریس و کاربرد آن نکات در حین تدریس برای یک فرهنگی به ویژه یک معلم موفق ، ضروری و اجتناب ناپذیر است . بر این اساس 89  نکته ی مهم در امر تدریس آن هم تدریس (موفق و کارآمد) در مقاله ی حاضر آورده شده، باشد که مورد استفاده معلمان و همکاران عزیز واقع گردد :

 

1- با نام خداو توکل بر او کلاس را شروع کنیم .

2-اخلاص در امر تدریس را رعایت کنیم .

3-زمان هر جلسه تدریس را در نظر داشته باشیم تا با کمبود یا زیادی وقت مواجه نشویم.

4- وقت کلاس را به مطالب بیهوده و کم فایده صرف نکنیم .

5- سعی کنیم ساعت تدریس را تغییر ندهیم.

6- به هنگام تدریس نشاط روحی و عاطفی خود را حفظ کنیم .

7- با خوشرویی تدریس کرده و همواره چهره ی بشاشی داشته باشیم .

8- احساسات و عواطف دانش آموزان را جریحه دار نکنیم .

9- تلاش کنیم فضای عاطفی به وجود بیاوریم .

10- سعه ی صدر داشته باشیم و از فضل فروشی بپرهیزیم .

11- وفای به عهد خوش قولی و تواضع در تدریس را از یاد نبریم .

12- به هنگام تدریس ارامش خود را حفظ کنیم .

13- از قضاوت نا صحیح نسبت به دانش آموزان پرهیز کنیم .

14-اشتباهات خود را توجیه نکنیم

15- از علما ، بزرگان و شخصیت های دینی به احترام نام ببریم .

16- از به کار بردن کلمات خارج از نزاکت بپرهیزم .

17- پرگویی نکنیم در واقع آنقدر بگوییم که می توانیم بشنویم .

18- رازدار و محرم اسرار دانش آموزان باشیم .

19- از تعصب بی جا بپرهیزم .

20- از دانش آموزان توقعات بیش از اندازه نداشته باشیم .

21- رسایی و روانی کلمات و جملات را رعایت کنیم .

22- از داشتن تکیه کلام پرهیز کنیم .

23- در تدریس ذوق و سلیقه خود را به کار ببریم .

24- آرام و شمرده تدریس کنیم .

25- ساده ولی عمیق تدریس کنیم

26-در  املای کلمات دقت کنیم و کلمات را صحیح روی تابلو بنویسیم

27-ذوق و استعداد دانش آموزان را شناسایی و هدایت کنیم .

28-بین دانش اموزان رقابت سالم و مثبت ایجاد کنیم .

29- در برخوردها عدل و انصاف را رعایت کنیم .

30-به دانش آموزان توجه و نگاه یکسان داشته باشیم .

31- با دانش آموزان همدردی کنیم

32-از تشویق به موقع غافل نشویم

33-سخن دانش اموزان را بی موقع قطع نکنیم .

34- کارها و فعالیت های مربوط به کلاس را بین دانش آموزان تقسیم کرده و به آنها مسئولیت دهیم .

35- در هنگام موعظه خود را مخاطب اصلی قرار دهیم .

36- به مقررات محیط آموزشی احترام بگذاریم .

37- سعی کنیم کردار و رفتار خوبی از خود نشان دهیم .

38-پیش از تدریس شناختی اجمالی از وضعیت ، موقیعت و سطح معلومات دانش اموزان به دست آوریم .

39- بیش از اندازه در کار دانش آموزان دخالت نکنیم .

40- به کار خویش ایمان و اعتقاد قلبی داشته باشیم .

41- سعی کنیم شخصیت علمی و اجتماعی خویش را پیش دانش اموزان سبک نکنیم .

42- مقررات خشک و افراطی را از کلاس دور کنیم .

43- در تدریس، از گروه گرایی و خط بازی خوداری کنیم .

44-برموضوعات درسی تسلط و از آن اطلاع کافی داشته باشیم .

45- در افزایش آگاهی و محتوای علمی و درسی خود بکوشیم .

46- به سوالات دانش آموزان با لحن خوب و مناسب پاسخ دهیم .

47- مطالعه ی پیش از تدریس و آمادگی قبلی جهت تدریس داشته باشیم .

 

48- برنامه ریزی درسی داشته باشیم .

49- از ابتکار و خلاقیت در تدریس استفاده کنیم .

50- از روشهای تدریس و نحوه ی بکارگیری آنها آگاه باشیم .

51- به کیفیت شروع ، ادامه و پایان درس توجه داشته باشیم .

52-به هنگام تدریس ، تنوع مطالب را فراموش نکنیم .

53- از تجربیات درسی و تدریس دیگران استفاده کنیم .

54- در هر جلسه درسی مطالب نو و تازه ای بیان کنیم .

55- سعی کنیم دانش آموزان در ارتباط با درس فعالیت عملی داشته باشند .

56-تدریس خود را براساس نظریه ها و یافته ای علمی طراحی نمائیم

57- دانش آموزان را نسبت به یادگیری درس ترغیب کنیم .

58- در صورتی که احساس خستگی در چهره ی دانش آموزان مشاهده کردیم از ادامه تدریس بپرهیزیم .

59- سعی کنیم همواره اشکالات تدریس خود را رفع کنیم .

 

- موضوع و عنوان درس را در ابتدای تدریس مشخص و بازگو کنیم .

61- درس را مرحله به مرحله تدریس کرده و از این شاخه به آن شاخه نرویم .

62-در حین تدریس بیش از اندازه معمول به جزوه ، کتاب و یا متن درس نگاه نکنیم .

63- از طرح شبهات و اشکلات بدون جواب بپرهیزیم .

64- جمع بندی درس را در انتها فراموش نکنیم .

65- از داشتن لحنی یکنواخت و تن صدای ثابت بپرهیزیم .

66- در هنگام تدریس در یک مکان ثابت توقف نکنیم .

67- دقت کنیم تمرین ها یا مسایل یا تکالیف در توان دانش آموزان باشد .

68- در هنگام تدریس حتی الامکان از مثال استفاده کنیم .

69- در هنگام تدریس از مثال و امکانات آموزشی موجود حداکثر بهره را ببریم .

70- خلاصه ی درس را در انتهای تدریس بازگو کنیم و مشارکت دانش آموز را نیز بخواهیم .

71- ظاهری آراسته و منظم داشته باشیم و در نظر بگیریم که زیبایی سادگی است .

72- در کارهایمان نظم داشته باشیم تا الگویی مناسب برای دانش آموزان باشیم .

73- نتایج آزمون ها را بررسی کنیم تا نقاط قوت و ضعف را بیابیم.

74- در هنگام خشم بر احساسات و عواطف خود غلبه کنیم .

75- در تمام کارهای خود قاطعیت و برش داشته باشیم .

76- دانش آموزان را در بالا رفتن از نردبان علم و دانش یاری کنیم .

77- در هنگام تدریس سعی کنیم تمام توجه دانش آموزان را به خود جلب کنیم .

78- فرصت انتقاد از خود را به دانش آموزان بدهیم .

79- از اینکه قادر به پاسخگویی برخی از سوالات نیستیم هراس به خود راه ندهیم و به راحتی اقرار کنیم   که پاسخ آن را نمی دانیم .

80-تجارب تازه ی خود را در اختیار دانش آموزان قرار دهیم و به یاد داشته باشیم که معلم هنرمند کسی است که با ایجاد شرایط و موقیعت های مناسب آموزشی خود ، کمتر تدریس می کند ولی دانش آموزان  بیشتر یاد می گیرند .

81-با تمام وجود دانش آموزان را دوست بداریم و این احساس را نشان دهیم .

82- دانش آموزان را همانطوری که هستند بپذیریم و برایشان ارزش قائل شویم .

83- پیش داوری های قبلی را در مورد دانش آموزان کنار بگذاریم .

84- به کاربردی نمودن آموخته های آنها کمک کنیم و مثالهای به روز را فراموش نکنیم         

      85 -در کنار مباحث تخصصی از علوم روانشناسی و جامعه شناسی برای تدریس خود استفاده زیادی بکنیم.

86- به همان اندازه که از پیشینه تدریس (مفاهیم تدریس ) خود آگاهی داریم از اهداف آینده تدریس خود مطلع باشیم .

87- به پرسش های با ارزش بیشتر از جوابهای درست بهاء دهیم .

88- به دادن فرصت یادگیری و ایجاد لذت یادگیری در تدریس اهمیت قائل شویم .

89-سعی کنیم فرآیند تدریس یادگیری را در کلاس و ساعت تدریس خود کامل کنیم .